FANDOM


UWAGA. INFORMUJĘ O ZAWIESZENIU TWORZENIA STRONY Z POWODU BRAKU CZASU Dymitr - administrator.

Lingwistyka Wiki
Czy wiesz...

...ile istnieje rodzajów cyrylickiej litery omega Ѡ?

...jaka litera jest czasem nieoficjalnie używana w ortografii białoruskiej?

...że pomimo podobieństwa do polskiego litewskie Ą występujące w alfabecie litewskim nie jest czytane tak samo?

Litera

...ile liter zawiera cyrylica?

...jakimi literami oprócz Ҷ można wyrazić w cyrylicy dźwięk dż?

...że nie wszystkie litery mają majuskuły?


Wydarzenia
Wiki
Dzisiaj jest

Lingwistykopedia powraca po dłuższej nieobecności do tworzenia artykułów.

Pozdrowienia od Administracji!

W innych językach
Najnowszy artykuł
Flag of Croatia.svg
Flag of Serbia
Flag of Montenegro
Flag of Bosnia and Herzegovina

Język serbsko-chorwacki (Srpskohrvatski, hrvatskosrpski lub bosansko-hrvatsko-srpski jezik) to wspólny język Bośniaków, Chorwatów, Serbów i Czarnogórców. Serbskochorwacki jest zapisywany za pomocą dwóch alfabetów: cyrylicy i łacinki. Język ten należy do grupy języków południowosłowiańskich. Język serbskochorwacki został ustandaryzowany w połowie XIX wieku, przy standaryzacji oparto się na dialekcie sztokawskim i wymowie ijekawskiej.

Język serbskochorwacki od 1907. do 1918. był językiem urzędowym w edukacji w Bośni i Hercegowinie. W Królestwie Serbów, Chorwatów i Słoweńców (od 1929. Królestwo Jugosławii) językiem urzędowym był serbsko-chorwacko-słoweński. Natomiast język serbskochorwacki był jednym z języków urzędowych Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii.

W Jugosławii dla 73% mieszkańców był to język ojczysty, funkcjonował on jako lingua franca czyli jako uniwersalny język komunikacji.

Dziś serbskochorwacki jest wciąż używany w Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, Chorwacji i Serbii, mieszkańcy Macedonii i Słowenii potrafią częściowo zrozumieć ten język. Byli mieszkańcy Jugosławii mieszkający w Austrii, na Węgrzech, w Albanii, we Włoszech, w Rumunii także używają tego języka...

Czytaj dalej...

Dobry artykuł
Cyrylicka litera Ѣ (ja)

Ѣ, ѣ (nazwa: jać) — litera dawnej cyrylicy i głagolicy, obecnie używana tylko w języku cerkiewnosłowiańskim. W języku starocerkiewnosłowiańskim oznaczała długą samogłoskę, prawdopodobnie [æ:] albo dyftong [Ija:]. W Rosji jać pozostawała w użyciu blisko do reformy rosyjskiej ortografii w 1918 roku, chociaż do końca XIX stulecia w przeważającej większości wielkoruskich dialektów jego wymowy praktycznie nie odróżniano od wymowy je. W cyrylicy jać znajduje się na 32. miejscu, w głagolicy zajmuje 33. miejsce, nie posiada liczbowego znaczenia.

Można wyróżnić także pochodzącą od jaci literę jotowana jać ;.

Ilustracja na medal
Jusy
Cyrylickie litery Jusy: mały, duży, zjotyzowany mały i zjotyzowany duży.