FANDOM


Stub To tylko zalążek artykułu. Jeśli możesz, rozbuduj go.
Po dokonaniu zmian prosimy usunąć ten szablon ze strony Język litewski


Disambig Ten artykuł dotyczy języka z zespołu wschodniobałtyckiego języków bałtyckich. Zobacz też: Język litewski (ujednoznacznienie).
Lietuvių kalba
Język litewski
Obszar Litwa, Białoruś, Polska i inne
Liczba mówiących 4 mln
Ranking 139 miejsce
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
Pismo łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy Flag of Lithuania Litwa

Pozostałe miejsca: Polska (język urzędowy/pomocniczy w gminie Puńsk na terenie województwa podlaskiego, jeden z urzędowych w Unii Europejskiej

Regulowany przez Państwowa Komisja Języka Litewskiego (Valstybinė lietuvių kalbos komisija)
Kody języka
ISO 639-1 lt
ISO 639-2 lit
SIL LIT


Język litewski (lit. lietuvių kalba) - język wschodniobałtycki należący do podgrupy języków bałtyckich, które należą do grupy języków bałtosłowiańskich. Jest językiem urzędowym Litwy, używany jest także przez mniejszość litewską zamieszkującą inne kraje.

W VII w. n.e. język litewski wyodrębnił się z grupy języków wschodniobałtyckich jako osobny język. Pierwsze zapiski pisane po litewsku pojawiły się dopiero w XVI wieku. Współczesny język literacki ukształtował się na przełomie XIX-XX wieku.

AlfabetEdytuj

Information icon Osobny artykuł: Alfabet litewski.

Obecnie alfabet litewski posiada 32 litery:

A a Ą ą B b C c Č č D d E e Ę ę
Ė ė F f G g H h I i Į į Y y J j
K k L l M m N n O o P p R r S s
Š š T t U u Ų ų Ū ū V v Z z Ž ž

Litery W, X i Q są używane tylko w zapożyczeniach.

Pod koniec XIX wieku reforma Jonasza Jablonskis ustaliła następujące zasady:

  • litery z ogonkami (ą ę į ų) czytane są obecnie jak długie a, e, i, u (wcześniej były to samogłoski nosowe).
  • dawne litery cz, sz, ż są obecnie zapisywane č, š, ž.

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzne Edytuj